Powrót     Strona Główna Rodziny 
			Polskiej
Tezy do wystąpienia posła Tomczaka na posiedzeniu AGRI w dn

Tekst wystąpienia posła Witolda Tomczaka

na posiedzeniu AGRI w Brukseli

w punkcie "Ocena stanu WPR"

w dniu 18.12.2007 r.

 

 

Dzisiejszy dokument roboczy dotyczący Oceny stanu WPR jest dobrą podstawą do dalszej dyskusji. Z większością zawartych w nim punktów można się zgodzić (z 46 na 67 punktów). Jednocześnie 21 punktów/tez sprawozdawcy jest klasycznym przykładem wybiórczego odczytywania rzeczywistości. Z faktami się nie dyskutuje. A one ewidentnie wskazują, że obecna realizacja WPR mija się z zasadami Wspólnoty oraz z celami WPR i należy ją radykalnie zmienić (proszę przypatrzeć się liczbom, które Państwo otrzymali ode mnie w materiałach). Chyba, że chcemy tak zmienić, by wszystko pozostało po staremu. Zwrócę uwagę tylko na kilka istotniejszych liczb.

 

1.      Dystrybucja budżetu 2006 w przeliczeniu na ha użytków rolnych (Tabela 1, rys. 1 i 2). Dane te obejmują wszystkie środki kierowane do rolnictwa, w tym na rozwój obszarów wiejskich.

 

Nowe państwa członkowskie (NPC, UE-10) w 2006 r. otrzymały w przeliczeniu na ha 2,5 raza mniej dotacji do rolnictwa, a płatności bezpośrednich nawet 4,5 raza mniej od starych państw członkowskich (SPC, UE-15)

Czy powyższe liczby mają coś wspólnego z popieraniem przez Wspólnotę harmonijnego, zrównoważonego i stałego rozwoju działalności gospodarczej, wysokiego poziomu zatrudnienia, ochrony socjalnej, spójności gospodarczej i społecznej oraz solidarności między Państwami Członkowskimi??? Z przykrością muszę stwierdzić, gdyż niektórzy wyraźnie o tym zapominają, że są to podstawowe zadania Wspólnoty wyrażone już na początku Traktatu WE w art. 2!

(Art. 2  Traktatu WE)

 

2.      Dystrybucja dopłat bezpośrednich w 2005 r. (najnowsze dostępne dane, tab. 2, rys. 3), które obejmują już ok. 70% wszystkich środków kierowanych do rolnictwa, stanowiąc najważniejsze źródło jego finansowania.

 

Z dopłat skorzystało 6,945 mln beneficjentów otrzymując 32,5 mld €. Średnio beneficjent otrzymał 4680 €. Największa grupa rolników (62,8%)otrzymała poniżej 1250 € rocznie, a 99,66 % beneficjentów otrzymało dopłaty roczne poniżej 100000 € (średnio 4022 €). Jedynie 0,34% beneficjentów otrzymało ponad 100000 € (średnio 198000 € czyli 49 razy więcej od grupy otrzymującej poniżej 100 tys.). Ta "odważna" propozycja Komisji dotyczy więc tylko 0,34% beneficjentów, którzy konsumują ponad 14% płatności! W grupie tej znajdują się tacy beneficjenci jak silne koncerny spożywcze, wielcy obszarnicy oraz duże spółdzielnie, które de facto są koncernami. Niektórzy twierdzą, w tym Pan sprawozdawca, że degresja zaproponowana przez Komisję będzie dyskryminacją i postulują jej złagodzenie, co jest nieporozumieniem (pkt. 42 projektu rezolucji). Obecnie to 99% rolników w Unii jest dyskryminowanych, a z pewnością ci, którzy otrzymują roczne płatności poniżej 10000 €, których jest aż 89% wśród beneficjentów płatności!. Wśród tej grupy z pewnością są małe i średnie gospodarstwa o charakterze rodzinnym. Tak zachwalane i pieszczone w wypowiedziach oficjeli i wielu dokumentach unijnych. Szkoda, że fakty temu przeczą i pojawia się podstawowe pytanie: jaki model rolnictwa popiera i jaki ma popierać Wspólna Polityka Rolna?

 

Dyskryminacja w rozdziale płatności ma różne oblicza.

1. Po pierwsze dotyczy rolników z nowych państw członkowskich (NPC, UE-10). Średnia płatność na beneficjenta wynosiła w tych państwach 723 € (od  73 € na MAL do 11397 w CZE), a w starych państwach członkowskich (SPC, UE-15) 6327 € tj. 8,7 razy więcej. Swoiście pojęte zasady zrównoważonego rozwoju i solidarności. W większości NPC dominują gospodarstwa rodzinne, które winny być oczkiem w głowie zrównoważonego rolnictwa. A jednak nie są. Wzrastające do 2012 r. roku dopłaty dla NPC nie zmienią tego obrazu dyskryminacji.

2. Po drugie dyskryminacja dotyczy większości rolników starej Unii w której 50% rolników otrzymuje dotacje poniżej 1250 €, a 99,5% poniżej 100000 €. Nawet w Niemczech, których interesy z pewnością leżą na sercu panu sprawozdawcy, największą grupę rolników stanowią ci, którzy otrzymują dotacje między 2 i 5 tysięcy €., a 98% rolników otrzymuje poniżej 100000 € dopłat rocznie! Oczywiście sytuacja w poszczególnych państwach jest zróżnicowana. Ogólny obraz rozdziału płatności bezpośrednich wyraźnie wskazuje jednak, że obecna WPR jest dla bardzo nielicznej grupy najbogatszych, którzy niekoniecznie są rolnikami.

Utrzymanie płatności w oparciu o jej historyczne uwarunkowania i próby ich ujednolicenia na szczeblu regionalnym czy krajowym to tylko bałamutne zabiegi kosmetyczne podtrzymujące wszystkie dotychczasowe wady WPR. Nie likwidują one wspomnianej dyskryminacji wewnątrz państw członkowskich, jak też między państwami członkowskimi. To odbiega od polityk stosowanych w innych sektorach w których nie pomaga się z pieniędzy publicznych najsilniejszym i najbogatszym przedsiębiorstwom. Chyba, że się mylę i nic o tym nie wiem o wsparciu podatników np. dla Mercedesa czy Shella.

By nie kompromitować zasad Unii, celów WPR i nie wprowadzać w błąd konsumentów oraz podatników sposób dystrybucji płatności należy zmienić jak najszybciej. I to w sposób o wiele bardziej radykalny niż to proponuje Komisja.

Kosmetyczne poprawki mają [niewiele] wspólnego z deklaracjami politycznymi. Zacytuję tylko kilka słów z przemówienia Przewodniczącego Naszego Parlamentu na uroczystym podpisaniu Kart Praw Podstawowych:

 

"Wolność nie jest możliwa bez szacunku dla praw innych, pokój nie może powstać bez równości". "

 

"upadła żelazna kurtyna, do Unii Europejskiej przystąpiło 12 nowych państw. To było możliwe ponieważ żądanie wolności i tych samych praw dla wszystkich było silniejsze niż ideologie poniżające człowieka w XX wieku".

 

"Człowiek i godność człowieka są w centrum naszej polityki".

 

Reasumując, apeluję o inne zupełnie rozwiązania w reformie WPR, które rzeczywiście pozwolą na osiągnięcie celów stawianych przed reformą tj.:

 

1. Wydzielenie z budżetu rolnego określonej kwoty [na] płatności bezpośrednie.

2. Wyliczenie przez Komisję Europejską rzeczywistego obszaru użytków rolnych uprawniających do otrzymania płatności bezpośrednich. Dotyczyłoby to poszczególnych państw członkowskich oraz całej Unii z zastosowaniem obiektywnych kryteriów.

3. Wyliczenie przez Komisję Europejską jednakowej stawki płatności bezpośredniej do hektara i na tej podstawie ustalenie krajowych kopert.

 

I tylko wtedy reforma będzie miała znamiona sprawiedliwości i ma szanse osiągnąć zakładane cele!

 

Witold Tomczak

MEP

Członek Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi


Powrót
|  Aktualności  |  Prawo do życia  |  Prawda historyczna  |  Nowy wymiar heroizmu  |  Kultura  | 
|  Oświadczenia  |  Zaproszenia  |  Głos Polonii  |  Fakty o UE  |  Antypolonizm  |  Globalizm  | 
|  Temat Miesiąca  |  Poznaj Prawdę  |  Bezrobocie  |  Listy  |  Program Rodziny Polskiej  | 
|  Wybory  |  Samorządy  |  Polecamy  | 
|  Przyroda polska  |  Humor  | 
|  Religia  |  Jan Paweł II  | 
do góry