Powrót     Strona Główna Rodziny 
			Polskiej
Do działów Aktualności i Kultura

Następnego dnia po napisaniu wiersza autor został zabity. Uczestniczył w tajnym zebraniu, gdy nie spodziewanie wkroczyli Niemcy. Wywiązała się walka. Był to styczeń 1942 roku.

 

 

Marian Zawilski

Do syna

 

Pamiętaj synu żeś żołnierzem

Ojczyznę swoją kochaj więc

Tyś jej obrońcą i puklerzem

nie wahaj się, gdy przyjdzie lec.

Bo Naród złożył i w Twe ręce

cząstkę obronnych swoich sił

Więc czyś w radości czy w udręce

nie wahaj się byś wroga bił.

Gdy na Ojczyznę chwile ciężkie

Przyjdą wśród burz i gromów fal

Ujmij miecz w swoje dłonie męskie

I utop w wrogu jego stal.

 

W obronie wiary, uciśnionych,

Wolności, życia, honoru, czci,

Świętych pamiątek zbezczeszczonych

Nie grzechem skrócić wroga dni.

Lecz gdy Ojczyzna twoja żyje

I wraża nie zagraża ćma

Niech dla Niej też Twe serce bije

I miłość z siebie dla Niej da.

Lecz miłość sama nie wystarcza

Ojczyźnie pracę trzeba dać.

I obowiązek Cię obarcza

Abyś dał to, na co Cię stać.

Tyś jednym z gmachu Jej filarów

Podeprzyj go z swych całych sił

Nie szukaj dla swych sił wymiarów

Bo trzeba żebyś dla Niej całym był.

Styczeń 1942 r.


Powrót
|  Aktualności  |  Prawo do życia  |  Prawda historyczna  |  Nowy wymiar heroizmu  |  Kultura  | 
|  Oświadczenia  |  Zaproszenia  |  Głos Polonii  |  Fakty o UE  |  Antypolonizm  |  Globalizm  | 
|  Temat Miesiąca  |  Poznaj Prawdę  |  Bezrobocie  |  Listy  |  Program Rodziny Polskiej  | 
|  Wybory  |  Samorządy  |  Polecamy  | 
|  Przyroda polska  |  Humor  | 
|  Religia  |  Jan Paweł II  | 
do góry